Avalon jawi się jako królestwo owiane tajemnicą i magią. Uważana za wyspę nie z tej ziemi, ma ważne miejsce w tradycji celtyckiej i od wieków fascynuje ludzi. Znana również jako Avallon lub Ynys Avallach w języku walijskim, przesiąknięta jest symboliką i związkami z najstarszymi mitami. Powszechnie kojarzy się z legendami arturiańskimi, zwłaszcza jako miejsce spoczynku króla Artura. Sądzi się, że nazwa „Avalon” pochodzi od walijskiego słowa „afal”, które oznacza jabłko, symbolizujące uzdrowienie i odrodzenie. W okolicach dwunastego wieku zaczęto kojarzyć Avalon z klasztorem w Glastonbury. Związek Avalonu z celtyckimi zaświatami jest tutaj wyraźny. Nazwę Glastonbury tłumaczy się od angielskiego słowa glass, co oznacza szkło. W celtyckiej mitologii spotykamy obraz Szklanego Zamku, który miał się znajdować na Wyspie Szczęśliwych, gdzie trafiały dusze poległych bohaterów. W Glastonbury znaleziono grób Artura – szczątki kobiety i mężczyzny upamiętnione napisem „Tu spoczywa słynny król Artur i jego druga żona Ginewra, pochowani na wyspie Avalon”.
W różnych tłumaczeniach można spotkać inne nazwy: Wyspa Jabłoni, Wyspa Kobiet, Szklana Wyspa. Miejsce to bywa przedstawiane jako utopijny raj, pełen piękna, magii i duchowego dziedzictwa, gdzie trwa wieczna wiosna. W legendach arturiańskich Avalon ukazany jest jako mistyczna wyspa, na którą zabrano króla Artura po jego ostatniej bitwie. Mówi się, że to miejsce wiecznej młodości i uzdrowienia, zarządzane przez Morgan le Fay, Panią Jeziora lub dziewięć kapłanek. Niektóre opowieści mówią o Avalonie jako miejscu stworzenia lub przechowywania Excalibura, legendarnego miecza Artura, i miejscu, do którego ranny król miał powrócić, aby wyleczyć swoje rany.
Avalon często pojawia się jako Inny Świat lub królestwo, które istnieje poza królestwem śmiertelników. To przestrzeń, w której zacierają się granice między światem fizycznym a duchowym, a magia jest wszechobecna. Wyspa opisana jest jako bujna, żyzna kraina, zdobiona mistycznymi ogrodami, leczniczymi źródłami i obfitymi sadami. To królestwo wiecznej wiosny i spokoju, nietknięte czasem. Avalon jest ściśle związany z uzdrawianiem i transformacją. Uważa się, że wyspa ma silne powiązania z regeneracją, ze świętymi źródłami i ziołami, które mogą wyleczyć nawet najcięższe rany. Avalon oznacza miejsce duchowego i fizycznego odmłodzenia, gdzie odwiedzający mogą doświadczyć głębokiego rozwoju duchowego i wyjść z tego zmienieni. Oprócz legend arturiańskich Avalon ma także symboliczne znaczenie. Reprezentuje przestrzeń graniczną między życiem a śmiercią, tym, co ziemskie, a boskim. To królestwo, w którym zasłona jest cienka, co pozwala na kontakt z duchami przodków i bóstwami. Avalon ucieleśnia celtycką wiarę w związki między sferą naturalną a nadprzyrodzoną, przypominając nam o głębokim duchowym wymiarze egzystencji.
Avalon to mistyczna wyspa, która strzeże starożytnej magii, oddziałującej na świadomość i rozwój wielu ludzi. Niezależnie od tego, czy jest to miejsce spoczynku króla Artura, czy królestwo uzdrawiania i transformacji, Avalon stanowi bramę do magicznych i duchowych aspektów tradycji celtyckiej. Jest żywym symbolem głęboko zakorzenionych wierzeń i trwałej spuścizny ludu celtyckiego. Czar Avalonu zachęca nas do odkrywania królestw poza naszym fizycznym światem, poszukiwania mądrości oraz dostrzegania tajemniczych przejść, które mogą być bliżej, niż myślimy.
Więc jeśli poczujesz wołanie, wejdź na tę starą drogę i otwórz się na magię i moc Avalonu.
Druid Emrys Kosek /|\
